Joanna Fuczko - NIE/SWOJE / wystawa solowa

NIE/SWOJE

10.01-08.02.2026

Kiedy miałam około sześciu lat, zaproponowałam Pani, która była opiekunką w mojej zerówce, że zaśpiewam dla niej kolędę — był to okres przedświąteczny. Po moim spontanicznym występie Pani zapytała w jakim języku właśnie zaśpiewałam. Odpowiedziałam: po naszemu… jest oprócz polskiego taki inny język — nasz.
Nie/Swoje to wystawa oparta na doświadczeniu bycia „pomiędzy” — pomiędzy językami, kulturami i sposobami postrzegania świata. Moje refleksje wyrastają z łemkowskich korzeni widzianych z perspektywy trzeciego pokolenia przesiedleńców z Beskidu Niskiego. Wynikają z poczucia odrębności oraz z dorastania w przestrzeni, w której granica międzykulturowa nie była ani w pełni jasna, ani oczywista, a jednocześnie pozostawała żywa i wyczuwalna. To właśnie z tej niejednoznacznej, często niewygodnej pozycji zrodziła się potrzeba badania własnej tożsamości jako zjawiska dynamicznego, nieustannie zmieniającego się i nigdy nieokreślonego raz na zawsze.

W mojej twórczości tożsamość nie jest stabilną konstrukcją, lecz zmiennym układem kształtowanym przez rozproszenie, nawarstwienia i nieciągłości — czasem spójnym, częściej jednak fragmentarycznym i wewnętrznie sprzecznym. Te pęknięcia i przerwy nie są przypadkowe — to w nich najczęściej ujawnia się to, co trudno wyrazić jednym ciągiem. Operuję materiałem biograficznym i dokumentalnym, traktując archiwum nie jako uporządkowany zestaw faktów, lecz jako żywą przestrzeń śladów, które zanikają, pojawiają się na nowo i zmieniają swoje znaczenie. Życie rozpięte między różnymi kulturami i językami staje się zarówno obciążeniem, jak i narzędziem umożliwiającym kwestionowanie oraz przepisywanie dominujących narracji o tym, kim można — lub powinno się — być.

W wystawie Nie/Swoje zapraszam do spokojnego wejścia w przestrzeń zawieszenia — tam, gdzie tożsamość powstaje nie z jednego, dominującego głosu, lecz z wielu śladów i warstw, które dopiero w dialogu układają się w coś własnego, autentycznego i wciąż niedokończonego.

Kompery, 2025 r. wideo z obiektem ,14 minut

Wschód-Zachód, cykl rysunek węglem/ kolaż, 2026 r.

Cykl kolaży Z Miodem i Paciorkiem, 2025 r, papier czerpany, modlitewnik, miód, grafit

Prace, w których pojawiają się ślady dawnych rysunków, fragmentów ubrań, pościeli, ręcznie robionego papieru wytworzonego ze starych szkiców a także fragmenty starego rodzinnego modlitewnika. Prezentowane prace są osobistą interpretacją tradycji, która zarówno w wymiarze historycznym, jak i współczesnym, stanowi fundament naszego postrzegania świata.

Kolaż Z Miodem i Paciorkiem - fragment

Miód - obiekt

Kolaż Z Miodem i Paciorkiem - fragment z rysunkiem

Kolaże z Miodem i Paciorkiem - Cykl drugi

Wschód-Zachód, cykl rysunek węglem/ kolaż, 2026 r.

Słowa Czerpane - cykl świecących obiektów, 2025 r. drewniane sita do mąki, papier czerpany, światło

Cykl obiektów „Słowa Czerpane” tworzą okrągłe, podświetlane sita z ręcznie czerpanym papierem, w którego strukturę wdrukowane zostały wybrane słowa pochodzące z języka łemkowskiego. Projekt stanowi refleksję nad tym, w jaki sposób pamięć o słowach zanikającego języka współtworzy osobistą tożsamość — jak wpływa na codzienne doświadczenie, sposób opisywania rzeczywistości oraz jej rozumienie. To próba uchwycenia momentu, w którym pojedyncze wyrazy stają się nośnikami wspomnień, emocji i kulturowych śladów, a ich materialne „zaczerpnięcie” staje się gestem ocalania i ponownego nadawania im znaczenia.

LIS/ LAS Słowa Czerpane - cykl świecących obiektów, 2025 r. drewniane sita do mąki, papier czerpany, światło

LIS/LAS Słowa Czerpane - cykl świecących obiektów, 2025 r. drewniane sita do mąki, papier czerpany, światło

ŚWIATY/ ŚWIĘTY Słowa Czerpane - cykl świecących obiektów, 2025 r. drewniane sita do mąki, papier czerpany, światło

Słowa Czerpane - cykl świecących obiektów, 2025 r. drewniane sita do mąki, papier czerpany, światło

cykl świecących obiektów, 2025 r. słowa na kliszach